තවත් සෙන් කතාවල් කීපයක් කියන්න යන්නේ අපේ අඩවියට ගොඩවෙන අයට, කියවන්න ඇති නේ මම කලින් ලියපු තේ කෝප්පය සහ වටිනාම දේ සහ මිනී පෙට්ටිය කියන කතා කොටස් දෙක.මේකත් ඒකත් එක්කම යන්නේ . මම අන්තිම කතාව නවත්වනකොට කිව්වානේ මට තවත් තාත්තා කෙනෙක්ගේ කතාවක් මතක් උනා කියලා , ඔන්න මම අර කලින් කියපු කතාවේ වගේම මේ කතාවෙත් හිටියා තාත්තා කෙනෙක් ,එයත් බොහෝම වයසට ගිහින් වයසට ගිහින් ඇස් දෙක හොඳටම පෙනෙන්නේ නැතුව කන් දෙකත් හරියට ඇහෙන්නේ නැති වෙලා ගිහින් තමයි තිබුනේ , දවසක් මේ තාත්තා තට්ටු දෙකේ ගෙදර උඩ තට්ටුවේ තියෙන ඉස්තෝප්පුවේ ඉඳගෙන ඉන්නකොට මේ තාත්තාට ඇහෙනවලු බොහෝම ලස්සනට බොහෝම තියුණු හඩකින් කුරුල්ලෙක් බොහෝම ලස්සනට කෑ ගහනවා . මේ කුරුල්ලා ඉන්නේ තමන් ඉස්සරහින් තියෙන ගහේ අත්තක උනාට තමන්ට හරියටම පෙනෙන්නේ නැති හින්දා මේ තාත්තා තමන් ගේ ලඟින් වෙන වැඩක් කරමින් හිටිය පුතාගෙන් අහනවාලු පුතේ මේ කෑගහන කුරුල්ලා මොකෙක්ද කියලා . පුතා මේක වැඩිය හිතුවේ නෑලු ,මේ වයසක තාත්තාට මොන කුරුල්ලෝද කියලා . තාත්තා දෙවෙනි වතාවට ඇසුවාලු මේ කුරුල්ලා කව්ද කියලා , පුතා ඕනෑවට එපාවට වගේ බලලා කිව්වාලු ඒ පැණි කුරුල්ලෙක් කියලා , අවාසනාවට හෙමින් කියපු එක ඒ තාත්තාට ඇසුනේ නැති නිසා තවත් සැරයක් ඇහුවාලු . මේකට මේ පුතාට තරහා ගියාලු බොහොම එක පාරටම මේ වයසක මනුස්සයාට මොන කුරුල්ලෝද මේ වයසට .කරදරේ කියලා . පස්සේ කිව්වාලු මොන කරදරයක්ද දන්නේනෑ සැරයක් කිව්වා ඇහුනේ නැත්ද ඒ කෑ ගහන්නේ පැණි කුරුල්ලෙක් කියලා කිව්වාලු , මේ තාත්තා බොහොම දුකෙන් කියනවාලු ඇහුනේ නෑ කියලා . ටික වෙලාවකින් ආයේ තාත්තා පුතාට කතාකරලා අහනවාලු මම පුතාට දෙයක් කියන්නද කියලා ,පුතා අහනවාලු එපා වෙලා වගේ මොකක්ද කියලා .
පස්සේ මේ තාත්තා කියනවාලු පුතේ උඹ පොඩි දවස්වල මම උඹව වඩාගෙන හවසට මේ තැනට එනවා.එහෙම එක දවසක් හවසක උඹව වඩාගෙන ඉඳිත්දී දැන් මේ උනා වගේම මේ ගහේම අත්තක පුංචි පැණි කුරුල්ලෙක් වහලා කෑ ගහ ගහ හිටියා , පුතා දන්නේ නෑ පොඩි කාලේ, තාත්තේ කවුදේ කුරුල්ලා ?, කව්දේ කුරුල්ලා ? , කවුද ඒ කුරුල්ලා ? කියලා පෙන්න පෙන්න කුරුල්ලා ගහේ හිටිය තාක් ඇහුවා , ඒත් මම එක වතාවක් වත් තරහා ගන්නේ නැතිව හිනා වෙලා සන්තෝස උනා මගේ පුතා හොඳට කතා කරනවා කියලා , ඒ අහපු හැම වතාවකම පුතේ ඒ ඉන්නේ පැණි කුරුල්ලෙක් ,ඒ ඉන්නේ පැණි කුරුල්ලෙක් , ඒ ඉන්නේ පැණි කුරුල්ලෙක් කියලා අහපු හැම වතාවේම කිව්වා කියලා .
මට මේ කතාවෙන් තේරෙන්නේ නම් දෙමව්පියන්ට තදින් හිත රිදෙන විදියට කතා කරන්න එපා කියන එක . ඔබේ දෙමාපියන් වයසට යනකොට ආයේමත් පොඩි අය වගේ වෙනවා කියන එක ඒ අයගේ ඉන්ද්රිය දුර්වලතා එක්ක . අනිත් කාරණය නම් මම කියන්නේ ඔබට පුංචි කාලෙදී කතාකරන්න කියලාදීපු අම්මට තාත්තාට ඒ අයගෙන්ම කතා කරන්න ඉගෙන ගෙන හිත රිදෙන්න කතා කරන්න එපා කියලා .
මේ කතාව සෙන් හාමුදුරු නමකගේ , ජපානයේ බොහෝම දුප්පත් ගමක හිටියාලු සෙන්හාමුදුරු නමක් ,මෙයාගේ නම හකුයින් මේ හාමුදුරුවෝ ගමේ අයත් එක්කත් බොහෝම හිතවත්ව හිටියලු .ඒ අතරේ මේ හකුයින් හාමුදුරුවෝ බොහෝම හිතවත්ව හිටියාලු මේ ලඟම කෑම විකුණන කෑම කඩයක් කරන පවුලක් එක්ක.එහෙම වෙනවනේ ඉතිං ඕනම ගමක පන්සලට හිතවත් පවුලක් ඉන්නවනේ . මේ පවුලේ හිටියාලු බොහෝම ලස්සන තරුණ ගෑණු ලමයෙක් පුංචි කාලේ ඉඳලාම වැඩිය දෙමාපියන් ගේ හෙවිල්ලක් බැලිල්ලක් නැතිව හැදිච්ච ටිකක් හිතුවක්කාර . කොහොම හරි කාලයක් යනකොට මේ ගෑණු ළමයාට දරුවෙක් ලැබෙන්න ආවාලු . දැන් ඉතින් මොනවා කරන්නද ,මේ ළමයාගේ දෙමව්පියෝ ඇහුවලු ළමයාගේ තාත්තා කවුද කියලා . මේ ගෑණු ළමයා කිව්වාලු පන්සලේ ඉන්න හකුයින් හාමුදුරුවෝ තමා ළමයාගේ තාත්තා කියලා . පස්සේ මේ ළමයාගේ අම්මයි තාත්තායි හාමුදුරුවන්ට ගිහින් බැන්නාලු ,කරන්න පුලුවන් නින්දා අපහාස ඔක්කෝම කරලා කිව්වාලු දරුවා තමන් ගේ නම් දරුවා බාරගන්න කියලා . මේ ඔක්කෝම නින්දා අපහාස අහාගෙන ඉඳලා හාමුදුරුවෝ ඇහුවාලු ''එච්චරද ? '' කියලා කොහෝම හරි දරුවා ඉපදුනාට පස්සේ ගෙනත් දුන්නලු පන්සලට හාමුදුරුවන්ට හදාගන්න කියලා . දැං ඉතින් මේ හාමුදුරුවෝ පොඩි එකාව හදනවලු . කිසි කතාවක් නැතුව.මුලු ගමේම මිනිස්සු බනිනවාලු හාමුදුරුවන්ට නින්දා කරනවාලු ,අපහාස කරනවාලු ,ලැජ්ජා නැති කම කියනවාලු . ඒත් මේ සෙන් ගුරුවරයා කිසීම කතාවක් නැතුව ගෙවල් ගානේ යනවාලු පොඩි එකාට කිරි හොයන්න . කන්න හොයන්න . දැං මෙහෙම කාලයක් යනකොට මේ පොඩි එකා බොහෝම ලස්සනට හැදෙනවලු පන්සලේ . මිනිස්සුන්ටත් බැනලාම එපා වෙලා මිනිස්සුත් කරබාගෙන ඉන්නවලු . හරිම ලස්සන හොඳ පොඩි ලමයාව දැක්කාම දැන් මේ අර දරුවා ගෙනත් දීපු ගෙදර පොඩි එකාගේ අම්මාට ඉන්න බැරි උනාලු . පස්සේ මොකද කරන්නේ මේ තරුණ ලස්සන ගෑණු ළමයා , එහෙම නැත්නම් මේ අම්මා තමං ගේ අම්මාට කිව්වාලු තමන් ගේ දරුවාගේ තාත්තා මේ හකුයින් හාමුදුරුවෝ නෙමේ මේ පොඩි නගරයේ හංදියේ මාලු ලෑල්ලක මාලු විකුණන මාලු කාරයා තමයි තාත්තා කියලා . මේ ක දැනගත්ත ගමන් ම මේ ළමයාගේ අම්මයි තාත්තයි දෙන්නාම ඉක්මනටම ගියාලු පන්සලට . ගිහින් හාමුදුරුවන්ට කිව්වාලු අපිට සමාවෙන්න . අපි අතින් වරදක් උනේ දන්නේ නැතුව කියලා ගොඩාක් දේ කියලා දරුවාව ආපහු දෙන්න කියලා . මේ ඔක්කෝම අහගෙන හිටිය හාමුදුරුවෝ දරුවා ආපහු දීලා ඇහුවලු ''එච්චරද? '' කියලා.
තමංගේ අතේ වැරැද්දක් නැත්නම් බයවෙන්න ඕන නෑ නේ . සත්යය කවදාවත් යට කරන්න බෑ , හැම වෙලාවේම නිහඩව නිශ්ශබ්දව ඉවසන්න පුරුදු උනොත් කලබල නොවී අපිට බොහෝදේ ජයගන්නත් පුලුවන් ,අනිත් කාරණයජීවිතයේ කිසිම ගැඹුරක් නැති,අවබෝධයක් නැති මිනිස්සු බොහෝම කලබලයි.හරියට පුංචි දිය පාරවල් වගේ , වතුර නෑ ඒත් බොහෝම සද්දයි .බොහෝම වේගෙන් ගලනවා . ඒත් බොහෝම ගැඹුරු අවබෝධයෙන් යුතු මිනිස්සු හරියට මහා ගංගාවල් වගේ බොහෝම ගැඹුරුයි , නිශ්චලයි , මහා විසාල ජල කඳක් දරාගෙන බොහෝම හෙමින් කිසි කලබලයක් නැතුව ගලනවා . හරියට හකුයින් හාමුදුරුවෝ වගේ
තව එක පොඩි කතාවක් තියෙනවා . එක විලක හිටියලු මාලුවෝ ටිකක්.මේ හැමදාම වතුරේම ඉන්න මාලුවන්ට වතුරෙන් ගොඩට යන එහෙම ගිහින් ලෝකය දකින ඉබ්බෝ කිව්වාලු මෙහෙමයි මේ වතුරෙන් උඩ ලෝකයක් තියෙනවා , ඒක හරිම ලස්සනයි , ගස් තියෙනවා ගල් තියෙනවා මල් තියෙනවා තව ගොඩාක් දේ තියෙනවා කියලා , ඒත් මේ මාලුවෝ ඉබ්බෝ කියපු කිසි දෙයක් විස්වාස කලේ නෑලු බොරු කියන්න එපා කියලා කිව්වාලු . ගොඩ බිම කියලා එකක් තියෙනවානම් මෙහෙන් ගොඩට යන මාලුවෝ අපිට කියන්න එපාය කියලා කිව්වාලු . මෙහෙම ඉන්නකොට ඉබ්බොන්ට දවසක් කොක්කු ඇවිත් කිව්වාලු මෙහෙමයි ඔය අහස කියලා එකක් තියෙනවා , ඒක බොහෝම උසයි ලස්සනයි ඒක හරහා යන්න පුලුවන් ,හරි නිදහස් ඉර එහෙමත් තියෙන්නේ එහේ කියලා . ඉබ්බෝ මේක කවදාවත් විස්වාස කලේ නැතිලු . අහස කියන එක මොකද ඔවුන් කවදාවත් අහසින් ගියේ නැති නිසා . ඔබට මතකද එක ඉබ්බෙක් අහසින් ගියා . අර කොක්කු දෙන්නා අල්ලාගෙන ගිය කෝටුවේ හිටිය ,කෝටුවෙන් අහසට ගිය ඉබ්බා . එයානම් උඩට ගිහින් අහස තියෙනවා කියලා දැනගත්තා . ඒත් එයා ආපහු ආවේ නෑනේ අර ඉබ්බන්ට කියන්න අහස කියලා එකක් තියෙනවා කියලා , ඒ වගේම මිනිස්සු අල්ලලා අරගෙන යන මාලු මරලා කෑමට ගන්නවා මිසක ආයේ අරන් ගිහින් විලට දාන්නෙත් නෑනේ ගොඩ බිම දකින මාලු අර ඉන්න මාලුන්ට කියන්න ගොඩබිම කියලා එකක් තියෙනවා කියලා . ඒක හින්දා අර මාලු විස්වාස කරන්නේ නෑ ගොඩබිම කියලා එකක් තියෙනවා කියලා.මේ කතාවේ තේරුම ගැන නම් මම කියන්න යන්නේ නෑ , ඔබ කියවලා කියන්න මට පහලින් හිතෙන දේ ආයේ කතාකීපයකින් හම්බවෙමු .
අර හාමුරුවන්ගෙ කතාව කියවත්දි මතක් උනේ, 'පිච්ච මල' 'අරලිය මල් ආරාමය' කියන නවකතා දෙක.
ReplyDeleteඑයාකාර ඉවසීම් නම් පුදුමාකරයි.
අහා ....... එහෙමද ? මමත් කියවලා තියෙනවා . ඒ පොත් ටික ඔක්කෝම ජයසේන ජයකොඩිගේ පොඩි කාලේ දැන් නම් මතක අඩුයි . ඒ ඉවසීම නම් මටත් මතකයි . ගමම බනිත්දිත් භාවනා කරන සිදුවීමක් තිබුනා මතකයි
Delete